WELKOM

Sfeer tijdens de dienst

Zang
De Byzantijnse viering is eigenlijk een voortdurend gezongen dialoog tussen alle aanwezigen. Ieder heeft zijn eigen rol: priester, concelebranten (mede-priesters), diaken, acolieten, zangers, lezers, en ook de leden van de vierende gemeente. De zang heeft bij ons geen begeleidende rol, maar is een onlosmakelijk onderdeel van de eredienst.

Vrij bewegen
Zoals in alle Byzantijnse kerken is er een ietwat losse sfeer. Hoewel de gelovigen op de belangrijke momenten vol aandacht en eerbied zijn, is er ook ruimte om even naar buiten te gaan, een kaarsje aan te steken of de iconen te vereren.

Wie pas later kan komen of eerder moet vertrekken, is daar geheel vrij in. Natuurlijk kunnen kinderen gewoon van harte meedoen met de viering. De Johannes van Damascusgemeenschap kent geen kindernevendienst; dit komt in oosterse tradities niet voor. Met alle vrijheid die er is, kan voor een kind de dienst toch ook lang duren. Als u zelf de hele dienst wilt meevieren, is het een goed idee om voor uw kinderen iets te lezen mee te nemen.

Eerbied
De basishouding van alle aanwezigen is eerbiedig. Velen drukken dat uit door de hele dienst te staan. Maar voor wie dat niet wil of kan, zijn er voldoende zitbankjes. Op sommige momenten in de liturgie, aangegeven in het Liturgikon, is het echter wel belangrijk om op te staan.

Kruis
De manier van bekruisen is net iets anders dan in de Westers katholieke kerk. Bij de Byzantijnse dienst houdt met de duim, wijsvinger en middelvinger tegen elkaar. Daarmee bekruist men van boven-beneden-rechts-links.

Heeft u vragen, dan kunt u gerust iemand aanspreken. Er is altijd een gastheer of gastvrouw aanwezig om uw vragen te beantwoorden.